De afvoerbuizen hebben een grotere diameter en sterkte dan in Nederland gebruikelijk is. De buizen worden in het zand verankerd. Buiten de fundering en net onder het peil, bevatten de buizen een aantal schroefkleppen waardoor ze altijd bereikbaar zijn. De stelling dat, als er een verstopping is er een groot probleem ontstaat doordat er geen kruipruimte is, is in dit geval dan ook een misvatting: te allen tijde heeft men volledig toegang tot deze leidingen. Over de aangetrilde zandmassa wordt waterdichte folie getrokken en vervolgens bewapening aangebracht. Hierop wordt het onderste deel van de “Sohlplatte” gestort. Deze massieve betonplaat is gemiddeld 25 cm dik.

De Nederlandse aannemer zal bovenop zijn kruipruimte gebruik maken van kanaalplaten. De onderzijde hiervan zal hij isoleren.

Duitsers zijn in het algemeen zeer streng wat betreft het energieverbruik en zien hierin onnodig verlies van warmte. Zodra de verwarming immers draait, zal deze de gehele betonvloer meeverwarmen aangezien deze aan de onderzijde is geïsoleerd. De Duitse aannemer brengt zijn isolatiemateriaal daarom aan bovenop de betonvloer (de onderzijde is beschermd dankzij de waterdichte folie) en legt direct hierop de vloerverwarming. Hierdoor kan de warmte geen andere kant op dan naar boven, door een paar centimeter dikke afwerkvloer, daar waar het moet zijn.

De binnenwanden worden standaard opgetrokken uit kalkzandsteen. De dikte varieert van 15 tot 17,5 cm voor de buitenwand, wat resulteert in een totaaldikte voor de buitengevel van 41,5 tot 44 cm De “Nederlandse” muur  schommelt tussen de 32 en maximaal 37 cm dik. Onze binnenmuren zijn 10 tot 15 cm Het grote voordeel van kalkzandsteen is de “Schallschutz”, ofzowel de geluidsisolatie.
 

Duits Bouwteam maakt geen gebruik van de open kanaalplaatvloeren, maar werkt alleen met schilvloeren. Hierop wordt beton gestort.

In deze platen is de bewapening al verankerd. De bekisting wordt aangebracht en vervolgens wordt het beton gestort. Volgens de Duitse bouwwijze wordt ook deze vloer geïsoleerd en afgegoten met een afwerklaag, waardoor de warmte niet kan ontsnappen.

Duits

De wandopbouw volgens de Duitse Bouwwijze is als volgt:

15 cm   Kalkzandsteen
12 cm   Isolatie (glaswol 2 x 6 cm)
3 cm     Spouw
11 cm   Metselwerk

Bovenstaande maten zijn per bouw en berekening verschillend.
Een gemiddelde wand is 43 cm dik.

Het metselwerk kan worden uitgevoerd met de volgende gevelstenen: NF-formaat, WDF-formaat of waalformaat. Het waalformaat is in Nederland gangbaar en van toepassing op het grootste deel van onze projecten. Door de hoge stelpost (€500,-/1000st.) en de keuzemogelijkheid uit 3300 verschillende soorten, is er voor iedere woning een passende steen. Zodra het metselwerk is uitgevoerd zetten we meerdere proefvoegen, verschillend van kleur. Tegen het einde van de bouw beslist u welke voeg wordt gezet.
 

Er zijn feitelijk twee kapconstructies mogelijk. De eerste methode is het scharnierdak, deze wordt meestal in Nederland toegepast en is gebaseerd op een drietal sporen. Hierboven worden de bekende prefabplaten aangebracht. Deze platen zijn 16 cm dik en bevatten het gehele isolatiesysteem. Vanaf de binnenkant gezien, kijkt u tegen een aantal houten balken en de kunststofplaten aan.
 

Duits Bouwteam kiest voor de traditionele sporenkap, waarbij er om de 80 cm een “spoor” van negen cm dik wordt geplaatst. Zowel de buiten- als binnenzijde wordt voorzien van een folie, welke kan “ademen” maar wel vocht tegenhoudt. De ruimte tussen deze sporen wordt opgevuld met 18 cm glaswol. De binnenzijde wordt bekleed met gipsplaten en de naden worden afgesmeerd, waardoor er egale schuine wanden ontstaan. Deze zijn direct gereed om te sausen of spacken.